علی ترابی
|

مسجد آویهنگ میراث عصر قاجار

مسجد آویهنگ متعلق به دوره قاجار می باشد و این اثر در تاریخ 27 مرداد 1382 با شمارهٔ ثبت 9612 به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مسجد آویهنگ شبستانی است که در دو طبقه شکل گرفته است و تنها از نظر تعداد ستون های چوبی با مسجد رشید قلعه بیگی و میرزا فرج الله تفاوت دارد. مسجد آویهنگ در مرکز روستا «آویهنگ» در دهستان «ژاوه رود» غربی از بخش «کلاترزان» شهرستان سنندج واقع شده است (در هر دو، شبستان در پشت بام قرار گرفته است).


ساختمان مسجد آویهنگ

مسجد آویهنگ دارای دو بخش است؛ یکی بخش قدیمی و بخش دیگر که الحاقی می باشد. بخش قدیمی یا همان طبقه نخست، شامل یک شبستان با محوطه مستطیل شکل، حوض خانه و یک اتاق ورودی است. بخش الحاقی در طبقه بالا، افزون بر یک شبستان مشابه طبقه همکف، دارای غسالخانه و یک اتاق است.

ویژگی بارز تزیینات بنا، استفاده از قوس های نیم دایره متداول عصر قاجاریه است. سر ستون های چوبی با آیات قرآنی، تاریخ ساخت و نام خلفای مذهب اهل تسنن زینت یافته است. پلان مسجد شبستانی و قابل مقایسه با مسجد رشید قلعه‌بیگی و میرزا فرج‌الله در شهر سنندج است که در دو طبقه ساخته شده اند اما در یک اختلاف و آن هم از نظر تعداد ستونهای چوبی مورد استفاده در هریک از طبقات است.


پیشینه کلاترزان

بخش کلاترزان با 48 روستای تابعه و دارای یک شهر و سه دهستان است و در مجموع بیش از 20هزار نفر جمعیت دارد. وجود قرآن تاریخی نگل و اماکن متبرکه و مساجد تاریخی در روستاهای این منطقه به همراه ده ها اثر تاریخی و باستانی ظرفیت بسیار مناسبی را برای تبدیل شدن بخش کلاترزان به قطب گردشگری مذهبی استان کردستان فراهم کرده است. بازدید سالانه ده ها هزار مسافر و زائر دینی از قرآن تاریخی نگل و مساجد تاریخی مانند مسجد آویهنگ روستاهای این منطقه از شاخص ترین ویژگی ها برای گسترش گردشگری مذهبی بوده است. 


مطالب مرتبط

جستجو مقالات