رضا فروتن مبارکه
|

دریاچه عباس آباد بهشهر مازندران

دریاچه عباس آباد بهشهر، منطقه ای تاریخی است که در 9 کیلومتری جنوب شرقی شهرستان بهشهر قرار گرفته. این مجموعه با مساحت تقریبی 6 کیلومتر مربع، یکی از جاذبه های تفریحی زیبای کوه های البرز است.


مجموعه عباس آباد

مجموعه تاریخی دریاچه عباس آباد بهشهر به فاصله 9 کیلومتری جنوب شرقی شهرستان بهشهر، بر فراز ارتفاعات البرز بعد از روستای علی تپه (التپه) و در دل جنگل انبوه واقع گردیده است. راه دسترسی به مجموعه مذکور از طریق جاده آسفالته ای است که از جاده اصلی بهشهر-گرگان منشعب شده و بعد از عبور از روستای التپه به محوطه مذکور منتهی می‌گردد. شیب عمومی محوطه از سمت جنوب به سمت شمال است. این وضعیت و همچنین وجود آب و چشم‌اندازهای زیبا عامل مهم شکل‌گیری معماری دوره صفویه در محوطه مذکور بوده است.
باغ عباس آباد مجموعه ای است شامل سد عباس آباد، مخزن و دریاچه سد، گل باغ، کاخ، حمام، آسیاب آبی و دو برج آجری که در سال 1021 (ه.ق) به دستور شاه عباس اول به صورت پلکانی و مطبق در 3 سطح احداث گردیده است.


عمارت دریاچه

در روی دریاچه عباس آباد، عمارتی آجری به صورت چهارتاقی وجود دارد که زمانی پایه های یک ساختمان چوبی را تشکیل می داد. این عمارت که در گذشته با پلی به ساحل دریاچه متصل می شده، ییلاق گاهی برای حکام صفوی بوده است. این دریاچه، یک دریاچه دست ساز بوده که در طول سال با پر و خالی شدن امکان استفاده و اتراق را فراهم می کرده. دید داشتن، از یک سو به دریا و از سوی دیگر به جنگل، این بنا را تبدیل به بنایی منحصر به فرد می کرده که از بهترین باغ های دوران صفوی بوده.


طبیعت اطراف 

علاوه بر موارد گفته شده،در کنار دریاچه عباس آباد باغ بزرگ 140 هکتاری عباس آباد،امکانات تفریحی نظیر رستوران،چایخانه،نمازخانه وجود داره  که بازدید و اقامت از این دریاچه رو راحت تر میکنه.

قایق سواری در دریاچه عباس آباد توسط قایق های پدالی هم میتونه گزینه خوبی برای لذت بردن هرچه بیشتر از این منطقه باشه.

دریاچه عباس آباد و مناطق اطراف آن به دلیل قرار گرفتن در کانون توجه زمانهای پیشین حاوی زیر خاکی های زیادی بوده که برخی توسط سازمان میراث فرهنگی کشف شده ، برخی توسط حفاری های غیر مجاز بیرون آمده و قطعا برخی نیز در گوشه و کنار آن هنوز در زیر خاک مدفون است.


فناوری

اما بنای عمارت علاوه بر کاربردی تفریحی دارای کاربری علمی و فنی در سد سازی بوده‌است. بنای عمارت از 88 جِرز در پیرامون ویک جِرز در مرکز بوده؛ جرز مرکزی آن دارای  خُلَل و فُرَج شبکه‌ای مرتبط به هم می‌باشد که در مواقع ضروری به صورت یک سوپاپ عمل می‌کرده‌است، این گونه که اگر بعد از بسته شدن دریچه‌های سد و آب گیری مخزن آن به سد فشار می‌آمد و یا اگر سد اندکی حرکت می‌نمود مهندسین سازه سد، آب را از دریچه‌های سد خالی نمی‌کردند بلکه تخلیه آب را از مرکز مخزن سد انجام می‌دادند.


برچسب‌ها

مطالب مرتبط