علی ترابی
|

تُشله بازى مشهد

به تعداد بازیکنان روى یک خط مستقیم و با فاصلهاى مساوى چالههاى کوچکى به قطر دو سانتیمتر و عمق 2 – 5/2 سانتیمتر روى زمین حفر مىکنند. نفر اول بازی، تشله ٔ خود را لب چاله ٔ اول مىنشاند (در لهجه محلى شوند می گویند). سپس نقطهاى را در امتداد چاله ها با فاصله ٔ دو خانه بهعنوان نقطه ٔ شروع بازى تعیین مىکنند. بازیکنان بهترتیب از نقطه ٔ شروع تُشله ها خود را بهطرف چالهها مىزنند. در اینجا توافق مىکنند: لوکلى موکلى از سیخ تا سوزه قبوله (از سیخ تا سوزن قبول است ). در اینجا چندین وضع پیش مىآید: یکى اینکه بازیکنى که تشله را زده است تشله اش به لبه ٔ چاله برمی خورد و برمی گردد (لوکلی) که در این حالت دوباره باید آن را بزند. دیگر اینکه تشله به خانه برود یا به تشله ٔ بازیکن دیگر برخورد کند ( تیر بزند) در اینصورت نیازى به تکرار بازى نیست . شکل دیگر تشله به لبه چاله بخورد و به طرف چپ یا راست منحرف شود (موکلی) که در اینصورت بازیکن مجدداً باید تشله را بزند . هربار که تشله بازیکنى به تشله ٔ یکى دیگر از بازیکنان بخورد یک امتیاز مىگیرد. گاهى بازى بر سر پول انجام مىشود. (به ازاء هر تیر مبلغى از قبل تعیین مىکنند). وقتى این بازى دو نفره انجام مىشود، گرفتن سه خانه برابر با یک تیر بهحساب مىآید. در اینصورت وقتى هر چهارخانه گرفته شود بازى تمام می شود .


مطالب مرتبط

جستجو مقالات